การสัมผัสบังคับ
๑.
พยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๑ บังคับให้สัมผัสกับพยางค์ที่ ๓ ของวรรคที่ ๒
(บางครั้งผ่อนผันให้สัมผัสกับพยางค์ที่ ๑,๒,๔, หรือ ๕ ของวรรคที่ ๒
ก็ได้)
๒.
พยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๒ บังคับให้สัมผัสกับพยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๓
๓.
พยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๓ บังคับให้สัมผัสกับพยางค์ที่ ๓ ของวรรคที่ ๔
(บางครั้งผ่อนผันให้สัมผัสกับพยางค์ที่ ๑,๒,๔ หรือ ๕ ของวรรคที่ ๔ ก็ได้)
๔.
พยางค์สุดท้ายของวรรคสุดท้ายในบทที่ ๑ บังคับสัมผัสกับพยางค์สุดท้ายของวรรคที่ ๒
ในบทถัดไป
เสียงท้ายวรรคของดอกสร้อย
เสียงท้ายวรรคในที่นี้หมายถึงเสียงวรรณยุกต์
๑.
คำสุดท้ายวรรคสดับใช้ได้ทั้ง ๕ เสียงแต่ไม่นิยมเสียงสามัญ
๒.
คำสุดท้ายวรรครับ ห้ามใช้เสียงสามัญและนิยมว่าเสียงจัตวาไพเราะที่สุด
๓.
คำสุดท้ายวรรครองนิยมเสียงสามัญ
๔. คำสุดท้ายวรรคส่ง นิยมใช้เสียงสามัญ
๔. คำสุดท้ายวรรคส่ง นิยมใช้เสียงสามัญ
อ้างอิง : หนังสือวรรณคดีวิจักษ์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ กระทรวงศึกษาธิการ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น