ประวัติของกลอนดอกสร้อย

ประวัติของกลอนดอกสร้อย

 

ประวัติของกลอนดอกสร้อย : กลอนดอกสร้อยเริ่มเข้ามามอิทธิพลในประเทศไทย โดยพระยา อุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนชีวะ) ได้แปล กวีนิพนธ์เรื่อง Elegy Written in a Country Churchyard ของทอมัส  เกรย์ (Thomas gray) กวีที่มีชื่อเสียง มีชีวิตอยู่ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ ๑๘ และได้แต่งกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ซึ่งมีทั้งหมด ๓๓ บท โดยจัดให้มีในหนังสือเรียน วรรณคดีวิจักษ์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒

              พระยาอุปกิตศิลปะสาร (นิ่ม กาญจนชีวะ) เกิดเมื่อวันที่ ๑๐ พฤษภาคม 
2422 ศึกษาพระธรรมวินัยจนสอบได้เปรียญ ๖ ประโยค พ.ศ. ๒๔๔๓ ได้เข้าสอบไล่วิชาครูในโรงเรียนฝึกหัดอาจารย์สายวลีสัณฐาคารและได้สอนที่โรงเรียนสวนกุหลาบ โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์บ้านสมเด็จเจ้าพระยา ภายหลังเข้ารับราชการในกระทรวงธรรมการ (กระทรวงศึกษาธิการ) พนักงานกรมราชบัณฑิตย์ ปลัดกรมตำราหัวหน้าการพิมพ์แบบเรียนกรมวิชาการ หัวหน้าแผนกอภิธานสยาม ได้เลื่อนยศจนเป็นอำมาตย์เอกพระยาอุปกิตศิลปสาร และ เป็นอาจารย์พิเศษคณะอัษรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ท่านเป็นผู้เสนอให้ใช้คำว่า“สวัสดี” ในการทักทายกัน นามแฝง ในการเขียนบทความ ได้แก่ อ.น.ก. อนึกคำชูชีพ อุนิกา สามเณรนิ่ม พระมหานิ่ม ม.ห.ม.

            ท่านถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๔๘๔ และมอบศพให้แก่การศึกษาวิชาแพทย์นับว่าท่านเป็นครูอย่างแท้จริง

อ้างอิง : หนังสือวรรณคดีวิจักษ์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ กระทรวงศึกษาธิการ